„Lana” może oznaczać wełnę, ale nie zawsze. W języku włoskim i hiszpańskim to po prostu słowo oznaczające wełnę owczą. W sklepach z tkaninami „Lana” bywa jednak nazwą handlową materiału syntetycznego, często wykonanego w 100% z poliestru. Dlatego przed zakupem zawsze sprawdź skład surowcowy, a nie tylko nazwę tkaniny.
Lana – co to właściwie za materiał?
Znaczenie tego określenia zależy od kontekstu. Na metce odzieży słowo „lana” może być obcojęzycznym oznaczeniem wełny, podobnie jak „wool” po angielsku czy „wolle” po niemiecku. Naturalna wełna jest włóknem pochodzenia zwierzęcego, najczęściej pozyskiwanym z owiec. Ma dobre właściwości termoizolacyjne, dlatego wykorzystuje się ją między innymi do produkcji płaszczy, garniturów, swetrów i szalików.
Inaczej wygląda sytuacja w sklepach oferujących tkaniny na metry. „Lana” może tam być nazwą handlową materiału, który tylko przypomina wełnę wyglądem lub fakturą. Jeżeli opis wskazuje skład 100% poliester, kupujesz tkaninę syntetyczną, a nie wełnianą – nawet wtedy, gdy jej nazwa brzmi „Lana”. Takie materiały często trafiają na obicia, poduszki, zasłony i inne elementy dekoracyjne.
Naturalna wełna a syntetyczna tkanina „Lana”
Oba materiały mogą mieć podobny wygląd, lecz różnią się pochodzeniem, zachowaniem podczas użytkowania i sposobem pielęgnacji. Najważniejsze różnice przedstawia tabela:
| Cecha | Naturalna wełna | Tkanina „Lana” – syntetyk |
|---|---|---|
| Pochodzenie | Włókno zwierzęce, najczęściej z runa owczego. | Zwykle włókno chemiczne, często 100% poliester. |
| Właściwości termiczne | Dobrze izoluje ciepło i pomaga ograniczać przegrzewanie dzięki naturalnej strukturze włókien. | Może być miękka i przyjemna w dotyku, ale nie ma właściwości naturalnej wełny. Jej wygląd jest efektem konstrukcji i wykończenia tkaniny. |
| Typowe zastosowanie | Odzież jesienno-zimowa, płaszcze, marynarki, garnitury i swetry. | Dekoracje, tapicerka, poduszki, zasłony oraz niektóre ubrania. |
| Pielęgnacja | Wymaga przestrzegania oznaczeń na metce. Niektóre wyroby mogą się kurczyć lub filcować, dlatego często zaleca się pranie specjalistyczne. | Zwykle jest mniej wymagająca i bardziej odporna na codzienne użytkowanie, ale sposób czyszczenia nadal zależy od konkretnej tkaniny. |
Naturalna wełna może mieć różną jakość. Wełna merynosowa jest ceniona za cienkie i miękkie włókna, a określenia takie jak „virgin wool” lub „lana vergine” wskazują na wełnę wcześniej nieprzetworzoną. Nie zmienia to jednak najważniejszej zasady: sama nazwa „Lana” nie potwierdza naturalnego składu.
Jak sprawdzić, czy materiał zawiera prawdziwą wełnę?
Najpewniejszym źródłem informacji jest skład surowcowy. Szukaj go na metce ubrania albo w szczegółowym opisie tkaniny. Skróty stosowane przy włóknach wełnianych oznaczają:
- WO – wełna owcza.
- WV – wełna dziewicza, określana także jako virgin wool.
- WS – kaszmir.
- WK – wełna wielbłądzia.
- WL – włókno z lamy.
- WM – moher.
- WP – alpaka.
- WY – wełna jaka.
- WA – angora.
- WG – wigoń.
Jeżeli opis brzmi „Lana, 100% poliester”, jest to materiał syntetyczny. Jeśli natomiast skład podaje na przykład wełnę owczą lub symbol WO, mamy do czynienia z włóknem naturalnym. Przy mieszankach sprawdź proporcje, ponieważ „wełna z poliestrem” będzie zachowywać się inaczej niż tkanina wykonana wyłącznie z wełny.
Na wyrobach wełnianych może pojawić się także znak Woolmark. Jest to oznaczenie licencjonowane, związane z wyrobami wykonanymi z certyfikowanej, czystej żywej wełny. Traktuj je jako dodatkową informację, ale nadal zwracaj uwagę na pełny skład oraz zalecenia pielęgnacyjne.
Najprostszy wniosek jest taki: „Lana” może być nazwą wełny albo nazwą handlową poliestrowej tkaniny. O tym, co naprawdę kupujesz, decyduje skład surowcowy umieszczony na metce lub w opisie produktu.
